Mijn perfecte tosti pesto mozzarella: 37 pogingen later
Na meer dan 10.000 gegeten tosti’s dacht ik alles wel te weten. Totdat mijn Italiaanse buurvrouw Lucia mij uitlachte om mijn “droevige Nederlandse pesto-tosti”. Ze had gelijk. Het duurde 37 pogingen en 3 maanden experimenteren voordat ik de perfecte balans vond tussen romige mozzarella, krachtige pesto en knapperig brood. Dit is mijn eerlijke verhaal van die zoektocht.
Lucia’s kritiek op mijn tosti
Het was 15 maart 2024, om precies 12:47 ’s middags. Ik was net trots mijn “perfecte” pesto mozzarella tosti aan het eten toen mijn Italiaanse buurvrouw Lucia over de schutting keek. “Jay, wat doe je daar?” vroep ze in haar Engelse met Italiaans accent. Ik hief mijn tosti omhoog: “Pesto mozzarella! Perfect toch?”
Haar gezicht vertrok. “Madonna mia! Dat is geen pesto tosti, dat is… hoe zeg je dat… droevige Nederlandse sandwich!” Ze klom over de schutting (ze is 78 maar behoorlijk lenig) en pakte een hap. Haar oordeel was genadeloos: “De pesto smaakt naar gras, de mozzarella naar rubber, en waarom is het brood zo slap?”
Die middag begon mijn obsessie. Lucia beloofde me te helpen, maar alleen als ik écht naar haar luisterde. “In Italië,” zei ze terwijl ze met haar vinger zwaaide, “maken we geen compromissen met ingrediënten. Nooit!”
De eerste 12 mislukte pogingen
De volgende 2 weken waren een ramp. Ik probeerde van alles: verschillende pesto merken, andere kaassoorten, ander brood. Poging 1 tot 5 waren met verschillende supermarkt pesto’s. Albert Heijn Excellent, Jumbo Organic, zelfs die dure Barilla van €4,50. Allemaal teleurstellend.
Poging 6 tot 9 waren met verschillende kazen. Ik probeerde gorgonzola (te sterk), brie (te romig), gewone kaas (te saai) en buffel mozzarella van de Italiaanse delicatessenwinkel in de Haagse Haverstraatpassage (€8,90 voor 250 gram – au!). Die laatste was wel beter, maar nog niet perfect.
Bij poging 10 kreeg ik bijna een burn-out van het tosti maken. Mijn vrouw Miranda zei: “Jay, je bent obsessief bezig. Ga even een wandeling maken.” Ze had gelijk, maar ik kon niet stoppen. Lucia kwam elke dag langs om te proeven en schudde telkens haar hoofd.
Doorbraak: de juiste mozzarella
Op 2 april (poging 13) gebeurde er iets magisch. Lucia nam me mee naar Sapori d’Italia in Den Haag. “Buffel mozzarella is voor Caprese salad,” legde ze uit. “Voor tosti gebruik je mozzarella fior di latte – van koemelk, minder vocht, smelt perfecter.”
We kochten een bol mozzarella fior di latte van Caseificio San Lucido (€3,20 per 200 gram). Thuis liet Lucia me zien hoe je het moet snijden: “Niet te dik, niet te dun – 4 millimeter precies.” Ze haalde een liniaal tevoorschijn. Echt waar.
Het resultaat van poging 13 was een openbaring. De kaas smolt perfect, geen rubberen textuur meer, en de smaak was zacht maar wel aanwezig. “Bene!” zei Lucia. “Maar de pesto…” Ze schudde weer haar hoofd.
Het grote pesto-experiment
Van poging 14 tot 28 focuste ik me volledig op pesto. Lucia’s advies: “Verse pesto of niets.” We gingen naar de markt op de Haagse Boerenmarkt (elke woensdag en zaterdag). Bij kraam “De Italiaan” verkopen ze verse pesto genovese voor €6,50 per 200 gram.
Maar zelfs die verse pesto was niet perfect voor tosti’s. Te nat, waardoor het brood doorweekte. Poging 19 was een ramp – het brood viel letterlijk uit elkaar. Lucia zei: “Voor tosti moet je de pesto anders gebruiken.”
Haar geheim: de pesto eerst 10 minuten laten uitlekken op keukenpapier. “Het olijfolie eruit halen, anders wordt brood nat.” Bij poging 22 probeerde ik dit – wat een verschil! Het brood bleef stevig, de smaak werd zelfs intenser.
Brood en temperatuur perfectioneren
Voor het brood had ik al 5 verschillende soorten geprobeerd: wit casino, volkoren, zuurdesem, Italiaans wit en zelfs ciabatta (poging 23-27). Ciabatta klonk logisch – Italiaans brood voor Italiaanse smaak – maar het was te hard en de gaten te groot.
Lucia’s oplossing was simpel: “Gewoon goed wit brood, maar dan wel vers.” We gingen naar bakkerij Van der Meer op de Theresiastraat. Hun witte bloem kost €2,80 per brood, maar wat een verschil. Stevig genoeg om niet door te weken, zacht genoeg om lekker te blijven.
Maar het echte geheim zat in de temperatuur van mijn tosti-ijzer. Ik gebruikte altijd stand 3 van de 5 op mijn Tefal Snack Collection. Te laag, zei Lucia. “Italiani maken alles heet – pizza, pasta, en tosti!” Stand 4 bleek perfect: heet genoeg voor een knapperige korst, niet zo heet dat de binnenkant nog koud was.
Mijn perfecte recept (poging 37)
Na 36 pogingen en 3 maanden experimenteren kwam ik op 28 juni tot mijn perfecte recept. Lucia nam een hap van poging 37, knikte langzaam en zei: “Bravissimo, Jay! Dit is een echte Italian tosti.” Van mijn Nederlandse buurvrouw – het mooiste compliment ooit.
- 4 sneetjes vers wit brood (bij voorkeur van bakker)
- 150g mozzarella fior di latte, in plakjes van 4mm
- 3 eetlepels verse pesto genovese
- Boter voor het insmeren
- Mozzarella 15 minuten voor gebruik uit koelkast
- Pesto 10 minuten laten uitlekken op keukenpapier
- Tosti-ijzer 3 minuten voorverwarmen op stand 4/5
- Brood dun insmeren met boter aan buitenkant
- Pesto verdelen over 2 sneetjes, mozzarella erop
- 3-4 minuten grillen tot goudbruin en kaas gesmolten
Veelgestelde vragen
